Tatarak zwyczajny


Kłącza tego surowca (zgrubiały pęd podziemnym) można używać tylko w stanie wysuszonym, inaczej wywołuje silne wymioty. Surowiec zbiera się wiosną lub jesienią. Oczyszczone szczoteczką i wypłukane pod bieżącą wodą podsusza się (nie okorowuje), lecz kroi na drobne części i suszy w temperaturze otoczenia lub zawieszone w woreczku nad piecem w temperaturze nie wyższej niż 35° C. Surowiec ma silny aromatyczny zapach a gorzki i lekko palący smak.
Kłącze tataraku zawiera najbardziej aktywny olejek lotny (azaron), substancje gorzkie, garbniki, cholinę i inne składniki.
Surowiec tataraku pobudza wydzielanie soków trawiennych, żołądkowych i jelit, działa wiatropędnie, rozkurczowo i lekko bakteriostatycznie.

Turcy i Tatarzy używali kłącza tataraku do dezynfekcji wody, a przesmażane w cukrze uważano za szczególny przysmak.
Ostatnie badania wykazały, że składniki tego surowca działają również uspokajająco. W Indiach tatarak stosuje się od dawna w różnych stanach nerwicowych i zaburzeniach, zaś Indianie kanadyjscy jedzą kłącze tataraku przeciw zmęczeniu, bólom głowy, bólom zębów, przy dychawicy oraz w przygotowaniu organizmu przed większym wysiłkiem fizycznym.
Surowiec ten stosuje się najczęściej w zaburzeniach trawiennych, w stanach zapalnych i nieżytowych w przewodzie pokarmowym, w bezkwaśności żołądka, kolce jelitowej, wzdęciach i uczuciu pełności po posiłkach, a także w owrzodzeniach żołądka i jelit. Korzeń tataraku jest także często zalecany jako lek ogólnie wzmacniający, zwiększający sprawność fizyczną.

  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: