Komosa biała (lebioda) (Chenopodium album)



Komosa jest pospolita w całym kraju. Rośnie na polach, śmietniskach i w ogrodach.
Właściwości lecznicze mają świeże młode rośliny; są znakomitym środkiem odżywczym, zwłaszcza dla dzieci i rekonwalescentów, ponieważ zawierają dużo łatwo przyswajalnego białka, żelaza i witamin.


Podczas II wojny światowej komosa ratowała ludzi przed głodem i szkorbutem. Krótko duszona komosa  smakuje znacznie lepiej od szpinaku. Posiekane liście dodaje się do zup, nadzienia, mielonych mięs i potraw ziemniaczanych. Można smażyła komosę na tłuszczu z dodatkiem tartej bułki lub kaszy gryczanej. Starsze liście muszą być co najmniej raz gotowane i odlane. Młode łodygi długości 10-15 cm podaje się jak szparagi, natomiast duszone w maśle kwiaty smakują jak brokuły.
Pożywne są również nasiona – można zmielić je na mąkę po całonocnym moczeniu i przepłukaniu. Ze zmielonych nasion komosy można przyrządzać kleiki.

Młode pędy i liście obfitują w białko, prowitaminę A, witaminę C (do 250 mg na 100 g). W czasie oblężenia Leningradu komosa ratowała ludzi przed głodem i szkorbutem. Można je przyrządzać jak szpinak. Posiekane dodaje się do zup, nadzienia, mielonych mięs, potraw ziemniaczanych. Moja babcia smażyła komosę na tłuszczu z dodatkiem tartej bułki lub kaszy gryczanej. Starsze liście muszą być co najmniej raz gotowane i odlane. Pożywne są również nasiona – mielono je na mąkę po całonocnym moczeniu i przepłukaniu.

Korzeń i ziele stosowane są w razie kaszlu i bronchitu a zewnętrznie na rany.

KOMOSA STRZAŁKOWATA (Chenopodium bonus-henricus)

Komosa strzałkowata (zwana też gęsią stopą lub mączyńcem) jest rośliną wieloletnią wysokości 20-60 cm, nieco lepką, z mączystym nalotem. Łodyga wzniesiona, prosta. Liście ma charakterystyczne: duże, trójkątnie-oszczepowate, zaostrzone, całobrzegie, faliste, długoogonkowe; liście szczytowe podługowato-lancetowate, krótkoogonkowe. Kłębiki kwiatostanowe zebrane w krótkie kłosy, a następnie w gęste kłosokształtne kwiatostany. Kwiaty środkowe w kłębiku 5-dzielne a brzeżne 3-4-dzielne. Kwitnie od maja do sierpnia. Owocem jest drobny orzech spłaszczony z boków.

Występuje często na przydrożach, rowach, śmietniskach i przychaciach. Zastosowanie kulinarne – jak komosa biała ale jedzono również obrane młode pędy, jak szparagi, odkopywane razem z częścią znajdującą się tuż pod ziemią.

Ziele stosowano jako środek antyseptyczny, korzeń – zewnętrznie w chronicznych wypryskach, wywar z liści – w grzybicy skóry owłosionej.

  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: