Brzoza brodawkowata



Zwana też brzozą zwisłą jest smukłym, jednopiennym drzewem o wysokości 10-20 m. Kora młodych drzew jest brązowa, później biała – łuszczy się okrężnie i przechodzi w czarną spękaną.
Wykorzystywany jest pachnący, łagodny sok, który pozyskuje się wiosną w czasie pierwszych słonecznych dni, przed rozwinięciem liści. Nacięcie pnia w kształcie litery V lub Y lub obcięcie gałązki i podłożenie naczynia tak, aby sok skapywał do niego. Może przy tym się przydać rurka lub słomka. Dziennie można uzyskać z jednego drzewa 0,5-3 litrów soku. Sok brzozowy (oskoła) ma zastosowanie jako środek ogólnie wzmacniający przy kamicy nerkowej, pęcherzowej oraz jako środek na porost włosów, do wybielania cery skóry i przeciw piegom.


Spożywać można również łyko i kambium znajdujące się pod korą. Najsłodsze są na wiosnę, ale można je jeść również później. Można je mielić lub gotować pocięte w wąskie paski – jak makaron. Napar z liści ma działanie moczopędnie i łagodnie napotnie. Stosuje się go w chorobach nerek, reumatyzmie, depresjach, zewnętrznie do przemywania i regeneracji naskórka. Przy oparzeniach i otarciach skóry można stosować okłady ze świeżych liści brzozy.
Na szczególną uwagę zasługuje grzyb wyrastający czasem na pniu brzozy (włóknouszek ukośny) tj. guzowata narośl o spękanej, czarnej powierzchni, z którego wyciąg wodny, wzmaga siły obronne organizmu. Długotrwałe zażywanie tego wyciągu wstrzymuje wzrost tkanki nowotworowej i zmniejsza jej przerzuty.
Biała kora, jest doskonała jako hubka i rozpałka. Można również pociąć korę na paski i pleść z nich koszyki.

Wykorzystywany jest pachnący, łagodny sok, który pozyskuje się wiosną w czasie pierwszych słonecznych dni, przed rozwinięciem liści. Można to robić na kilka sposobów: 1. Nacięcie pnia w kształcie litery V lub Y, 2. Wydrążenie otworu (ten sposób lubię najbardziej) lub obcięcie gałązki i podłożenie naczynia tak, aby sok skapywał do niego. Może przy tym się przydać rurka lub słomka. Dziennie można uzyskać z jednego drzewa 0,5-3 litrów soku. Po zakończeniu pozyskiwania soku nawiert wystarczy zatkać kawałkiem drewna. Sok brzozowy można zagęścić przez odparowanie do syropu zawierającego 60% cukru. Ponieważ pozyskiwanie soku uszkadza drzewo – jest to w Polsce oficjalnie zabronione. Leśnicy jednak traktują brzozę jak chwast leśny, więc może da się z nimi dogadać. Ewentualnie można do tego celu wykorzystać drzewa przeznaczone do wycięcia.
Spożywać można również łyko i kambium znajdujące się pod korą. Najsłodsze są na wiosnę, ale można je jeść również później. Można je mielić lub gotować pocięte w wąskie paski – jak makaron.
Również młode liście i kwiatostan są jadalne, ale nie tak słodkie.

Biała kora, którą niektórzy zalecają jeść jak makaron ma smak i wartość odżywczą… papieru. Za to jest z niej doskonała hubka i rozpałka. Można również pociąć korę na paski i pleść z nich koszyki.

Napar z liści ma działanie moczopędnie i łagodnie napotnie. Stosuje się go w chorobach nerek, reumatyzmie, depresjach, zewnętrznie do przemywania i regeneracji naskórka. Przy oparzeniach i otarciach skóry można stosować okłady ze świeżych liści brzozy.

  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: